هر انسانی در زندگی نقطه ضعف‌هایی دارد که این ضعف‌ها در گذر زمان تغییر می‌کنند. یا کاملا از بین می‌روند و یا تقویت می‌شوند. خیلی از ما در زندگی روزمره و در مواجهه با آدم‌های دیگر تا جایی که امکان دارد سعی بر مخفی کردن ضعف‌هایمان داریم و این کار فی نفسه کار بدی نیست و از نظر من تایید می‌شود. منتهی معتقدم وبلاگ جای مخفی کاری نیست. یک وبلاگ نویس حرفه‌ای باید کاری کند که در دنیای واقعی، همان دنیای نقاب‌ها و مخفی‌کاری‌ها با خواننده‌هایش روبرو نشود، اما اگر حماقت کرد و روابط وبلاگیش به بیرون تعمیم پیدا کرد، نباید به حماقت ادامه دهد و یک مشت دروغ توی وبلاگش بنویسد. اگر نمی‌تواند صادق باشد باید در وبلاگ را تخته کند و برود جای دیگر.

خب با این مقدمه می‌رویم سر اصل مطلب. تازگی‌ها به مقدمه نویسی علاقه‌ی مفرطی پیدا کرده‌ام و بسیار از این کار لذت می‌برم اما اصلا مطلب می‌ماند برای پست آینده.