وارث هشت مقدس
آنروزها که هنوز انکار دین پدریمون کلاس محسوب نمیشد و یکی از تفریحات شایع ایرانیها زیارت امامزادهها بود، دست در دست پدر و مادرهامون به زیارت میرفتیم.
وقتی در نزدیکترین فاصله نسبت به ضریح قرار داشتیم، با دستان کوچکمون، کتابچههای زیارتنامهی امامزاده رو ورق میزدیم و با سواد اندکی که داشتیم، بدون کوچکترین توجه به معنی شروع میکردیم به خوندن:
السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ آدَمَ صَفْوَةِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ نُوحٍ نَبِيِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ مُوسَى كَلِيمِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وَارِثَ عِيسَى رُوحِ اللَّهِ...
هر کسی که در تدوین زیارتنامهها نقش داشت، با استفاده از زیارت وارث در ابتدای اون، میخواست به ما بفهمونه به زیارت مزار آدم مهمی اومدیم. کسی که خلافت خداوند بر زمین، دست بهدست گشته و به دست او رسیده.
امروز اما، پس از تلاش سرسخت حاکمان در کاهش محبوبیت این میراث، و رفتار وراث در کاهش تقدس این میراث، امامزادهها روز بهروز خلوت میشه و عوامل مقدس در ذهن مردم تغییر میکنه.
من در این لحظه باید ببینم، چه اتفاقی افتاده که پارامترهای مقدس از کودکی در ذهنم یکسان باقی مونده و کوچکترین تغییری نکرده. شاید عملکرد وراث بیتاثیر نبوده. امیدوارم وارث جدید ۸ مقدس، عملکردی داشته باشه که آیندگان نیز، همین حس رو داشتهباشند...















تنهايى